Nie smok, a lata i zieje ogniem. Nie jaszczuroczłek, a pokryty łuską. Nie człowiek, a gada we wspólnym i chodzi na dwóch nogach. Nie elf, a używa magii. Nie krasnolud, a zwinny i obyty w górach. Nie drow, czy jor, a przebiegły i sprytny. Nie gog, a straszny i bywa okrutny. Kto to?
- dziecinna zagadka
Wstęp
Historia Seprensów jest jedną z najdłuższych pośród ras zamieszkujących Sorię. Powszechnie uważa się, że Serpensi oraz Srebrne Elfy to dwie najstarsze rasy kontynentu. Serpensi to potomkowie smoków, jednych z najpotężniejszych istot w Sorii. Niegdyś rządziły Sorią, jednakże z biegiem lat wiele z nich wyginęło lub wyniosło się na inne tereny. Mimo to wiele z nich pozostawiło na świecie swą spuściznę: Serpensów. Do dziś jednak toczą się dyskusje, czy Serpensi byli wynikiem jakiegoś magicznego eksperymentu, pojedynczą mutacją, która następnie wyewoluowała czy może krzyżówką smoków z inną rasą. Złośliwi przychylają się zwłaszcza do ostatniej teorii, sugerując pokrewieństwo Serpensów z Jaszczuroludźmi, czemu obie zainteresowane strony żywo zaprzeczają.
Opis fizyczny
Zasadniczo Serpensów można określić jako humanoidów: stoją na dwóch nogach w pozycji wyprostowanej, posiadają cztery kończyny, oraz chwytne ręce wyposażone w palce-szpony (od 3 do 5). Tylko niektórzy z nich posiadają smocze skrzydła lecz najczęściej są on one naprawdę niewielkie, lub wręcz szczątkowe. Również niektórzy posiadają ogony czy skrzydła, choć tu akurat nie ma żadnej reguły – równie dobrze ogon może mieć stary pokoleniowo Serpens, co młody. Ich skóra pokryta jest łuskami, nie mają nosa (dwie szczątkowe, wąziutkie szparki, jak u węży – podobnie jak węże, Serpensi 'czują' zapachy całą powierzchnią swojego ciała, poprzez skórę) a gadzie oczy z reguły są dopasowane do koloru łusek. Błyszcząca, lśniąca w słońcu pokrywa ciała jest dla każdego z nich powodem do dumy. I nawet jeśli dobry pancerz zapewniłby im znacznie lepszą ochronę, żaden nie wypowie tej myśli na głos, uznając łuski za najwyższe niemal dobro. Średni Serpens mierzy sobie od 180 do 200 cm i waży nawet 120 – 180 kg. Bestie te są niezwykle silne i diabelnie inteligentne (kolejna smocza spuścizna). Język serpensów jest szybki, niewyraźny i syczący. Akcent zawsze pada na literę „S”, przez co język ten brzmi niezwykle podobnie do języka jaszczuroludzi. Kolejną cechą odziedziczoną po swych przodkach, jest długowieczność. Średnio Serpensi dożywają nawet 650 lat. Generalnie jednak wraz z długowiecznością nie idzie w parze płodność, dlatego społeczeństwo tych istot z roku na rok starzeje się i zmniejsza liczebnie. Dziś Serpensów jest znacznie mniej, niż przed laty. Serpensi niechętnie to przyznają, ale obecnie są one również znacznie mniej „smocze” niż kiedyś. Powszechne wśród nich przed wiekami zianie ogniem dziś pozostało jedynie przywilejem najstarszych i najpotężniejszych.
Opis zamieszkiwanych ziem
Ziemie Serpensów to ciepłe, ale i wietrzne tereny. Są tutaj trzy pory roku: Chłodniejsza i wilgotna, gdy przychodzi wiatr z północy, sucha i chłodna gdy przychodzi wiatr z zachodu, z terenów ludzi i znad pustyni. Ciepła i sucha pora roku panuje nieustannie przez pozostałe 6 miesięcy roku, gdy wiatr wieje znad gorących ziem gogów oraz ze wschodnich stron. Dzięki temu Serpensi są przystosowani do wielu klimatów i potrafią żyć niemal w każdych warunkach.
Najważniejsze info o społeczeństwie
Społeczeństwo Serpensów posiada niezwykle surowe prawo, za złamanie którego można się spodziewać najgorszego. Państwami i rodami Serpensów zarządzają albo najprawdziwsze smoki, albo jedynie najmądrzejsi (najstarsi i najbliżsi pokoleniowo przodkom) Serpensi. Zasadniczo jednak wraz z surowym prawem nie idzie tu w parze ferowanie wyrokami. Wymiar sprawiedliwości należy tutaj do najłaskawszych w całej Sorii, zaś każdy, kto złamie tutejsze reguły może liczyć na naprawdę obiektywny sąd.
Serpensi żyją na wyżynnych terenach oraz w niewielkich górach na południowym wschodzie Sorii. Ci pragnący spokoju bardziej niż czegokolwiek innego mieszkają w olbrzymich grotach i jaskiniach. W jednej grocie mieszka jeden osobnik bądź cała rodzina – Nawet do szesnastu Serpensów. Mimo to powiedzmy sobie szczerze – groty takie są rzadkością. Podobnie, jak na terenach tych nie spotka się typowych dla ludzkich terenów wiosek. W miastach mieszkają najbardziej pragnący kontaktu z innymi Serpensi. Ich miasta są wielkie i budowane z wielkim rozmachem, aczkolwiek jest ich niewiele oraz są one z roku na rok coraz mniej zamieszkane. Zazwyczaj funkcję miast pełnią forty przy południowej granicy z królestwem Gogów, z którymi niemal nieustannie toczą przygraniczne potyczki. Właściwie nie licząc tych incydentów, kontakty Serpensów z innymi rasami zupełnie by zanikły. Smoczy potomkowie są społeczeństwem samowystarczalnym. Zapewniają sobie wszystko, co potrzebne do przeżycia i tak naprawdę, jedyne, czym je interesuje jest chęć gromadzenia wiedzy i życia w spokoju.
Przede wszystkim też niewiele nam wiadomo zarówno o układzie społecznym jak i o władzach wśród Serpensów. Wiemy z pewnością, iż brak tu podziału kastowego tak wyraźnego, jak u drowów czy gogów. Zasadniczo, podobnie jak u jaszczuroludzi, więzi rodzinne są tutaj niezwykle mocne. Zarazem brak podziału plemiennego sprzyja umacnianiu tychże więzi i budowania poczucia wspólnoty. Władze, zorganizowane na zasadzie hierarchii pokoleń przyznają uprzywilejowane pozycje starszym Serpensom nad niedojrzałymi młodzikami. Nieżyczliwi mawiają, iż na czele kraju stoi prawdziwy smok... ale kto by nieżyczliwych słuchał.
* * *
Gdy jeden z nich, z czystej ciekawości i chęci poznania świata wybrał się do Imperium, chcąc zwiedzić Broln, już na Pograniczu spotkało go wiele przygód. W pierwszej wiosce, do jakiej zawitał, zabarykadowano drzwi i okna, zgoniono stada z pól, a gościa powitano salwą z kusz i proc, wrzeszcząc coś o smoku i zjadaniu dziewic. "Dziewic u nas nie ma!" krzyczano, a biedny Serpens sam nie wiedział, czy ma się śmiać, czy płakać. Co miał zrobić? Odleciał. A potem ludzie dziwią się, że tak rzadko Serpensi ich odwiedzają...
- wspomnienia z ziem Serpensów Albrechta Sonnenberga, uznanego autorytetu naukowego uniwersytetu w Dorienburgu i słynnego podróżnika.
* * *
Stosunki z innymi rasami
W kwestii stosunków z innymi rasami, Serpensi nie są zbyt otwarci na innych. Znacznie bardziej preferują życie w zamknięciu, rzadko kiedy pozwalając komukolwiek na wędrowanie po swych terenach i równie rzadko je opuszczając.
Właściwie Gogi są jedyną rasą, z którą Serpensi naprawdę walczą. Te demoniczne twory nie potrafią żyć na przyjaznej stopie z Serpensami i spotkanie dwóch przedstawicieli tych ras zawsze kończy się rozlewem krwi. Jest to pozostałość po dawnych wojnach demonów i smoków, która trwa do dziś – przenosząc się również na potomków obu tych sił.
Jaszczuroludzi Serpensi uważają za niezwykle prymitywną rasę, za jakiś pokraczny rodzaj „pod-Serpensa”, którzy nie nadają się na wiele więcej niż niewolników. Serpens podczas spotkania z Jaszczuroczłekiem nigdy nie odmówi sobie możliwości pomiatania nim, czy wyszydzania jego „pośledniejszego” i „mniej smoczego” charakteru. Serpensi są jednak dalecy od walk z – było nie było – gadzim rodem.
Mroczne elfy to rasa, która Serpensów niezwykle intryguje. Serpensi zapewne będą starać się za wszelką cenę poznać zamiary i pomysły mrocznego elfa, ażeby lepiej zrozumieć naturę tych dziwnych istot. W przypadku spotkania tych dwóch ras Serpens będzie niezwykle ostrożny i będzie starał się użyć całego swego sprytu, ażeby trzymać szponiastą łapę na pulsie i nie pozwolić drowowi przejąć inicjatywy w jakichkolwiek działaniach.
Serpensi nie mają określonego stosunku do leśnych elfów. Nie znają jej dobrze ani nie utrzymują między sobą intensywnych kontaktów. Jednakże uważają oni tą rasę za posiadającą dużą potencjał ze względu na długowieczność oraz możliwości rozwoju.
Srebrne elfy to dla Serpensów jedyna rasa, wobec której żywią szczery szacunek. „Starszy lud”, jak sami ich nazywają imponuje im zwłaszcza łatwością, z jaką przychodzi im sztuka magiczna. Serpensi, jako że sami kultywują wśród siebie znajomość magii uważają Srebrnych Elfów za rasę bardzo sobie bliską, choć wrodzona niechęć do kontaktów sprawia, że nie dzielą się z nimi (ani z nikim innym) jakimikolwiek tajemnicami. Tak czy inaczej typowy Serpens ceni sobie towarzystwo Srebrnych Elfów znacznie bardziej niż kogokolwiek innego.
Ludzie to dla Serpensów rasa, której zachowania i losów nie da się przewidzieć. Jak wobec każdej innej rasy Serpensi są dla nich nieufni, podejrzliwi i starają się nie angażować w ich sprawy. Serpensi uważają ludzi za zbyt chaotyczne stworzenia, ażeby można było im zaufać i bardzo trudno jest ludziom zdobyć ich zaufanie.
Jor to dla Serpensa mały, irytujący szkodnik, oraz pocieszne zwierzątko. Nie są wobec nich wrogie, ale zastanowią się dwa razy, zanim wpuszczą potencjalnego Jora do swego otoczenia. Podchodzą do nich nieufnie, ale bez strachu i z wyraźnym lekceważeniem, mając szczególne oko na tą sprytną rasę. Bo czy potomek smoków miałby przejmować się wielkim, gadającym szczurem? Ostatnimi laty jednak stosunek tej rasy do szczurów bardzo się pogorszył. Mówi się, że jeśli tylko jakiś Serpens spotka Jora imieniem Infernus, to rozedrze go na sztuki.
Serpensi podziwiają krasnoludów za niezwykły kunszt ich dzieł i uważają ich za najbardziej uczciwą rasę w całej Sorii. Wśród Serpensów mówi się, że prędzej słońce zgaśnie, niż krasnolud skłamie. Jednak mimo to Serpensi ograniczają swoje stosunki z krasnoludami do minimum, nie mieszając się (i z wzajemnością) w swoje sprawy.
* * *
„Gdyby ktoś się mnie wtedy, spytał, co zrobiło na mnie największe wrażenie, podczas tych lat spędzonych pośród nich, bez wahania odpowiedziałbym, że ich nienaturalny wręcz spokój. Są nieludzko cierpliwi, opanowani i cisi. Nigdy nie widziałem, by któryś z nich uniósł się gniewem czy krzyczał, choć wiem, że już rozjuszeni są straszni”
- wspomnienia z ziem Serpensów Albrechta Sonnenberga, uznanego autorytetu naukowego uniwersytetu w Dorienburgu i słynnego podróżnika.
* * *
Stosunek serpensów do siebie samych i rodzina
Drugi Serpens dla pierwszego jest raczej obojętny. Serpensi nie lubią zawierać długotrwałych znajomości, wolą zaszyć się w cieniu jakiejś góry ze swoją własną rodziną, która dla każdego Serpensa jest niezwykle ważna. Z drugiej jednak strony, prawdziwa, długowieczna przyjaźń będzie dla serpensa jedo prywatnym sacrum, za którą gotów byłby oddać życie. Inna sprawa, że zawrzeć przyjaźń z Serpensem jest wyczynem godnym pokonania w pojedynkę Kattaxu. W kwestii płciowości i pozycji kobiet w społeczeństwie, Serpensi są typowymi gadami. Są jajorodni, zaś kobiety w tym społeczeństwie są wyraźnie zdominowane przez mężczyzn. Do ciekawostek należy dodać, że oprócz rozmiarów (kobiety wyraźnie lżejsze, bardziej smukłe i niższe od mężczyzn) bardzo ciężko komuś, kto nie jest Serpensem odróżnić płcie w tym gatunku (brak włosów, brak biustu, narządy płciowe 'schowane' a ujawniane dopiero tuż przed stosunkiem itp.), co bardzo często jest przyczyną wielu drażliwych nieporozumień w kontaktach między rasami.
Preferowane profesje
Z racji wychowania i kultury, Serpensi podobnie jak Srebrne Elfy posiadają w swym społeczeństwie wielu czarodziejów, co znacznie ułatwia im wrodzony smoczy intelekt. Wielu z nich zostaje wojownikami, stawiając sobie za punkt honoru ochronę kraju i rodzin przed zagrożeniem ze strony Gogów. Nawet pozbawiony broni Serpens jest wciąż groźnym przeciwnikiem, dzięki swym rozmiarom, pazurom oraz kłom. Przedstawiciele innych profesji wśród Serpensów zdarzają się niezwykle rzadko, zaś o bardach nie słyszano tam w ogóle. Serpensi ze względu na budowę ciał nie potrafią grać na instrumentach ani nie należą do specjalnie muzykalnych.
* * *
„Wpatrujące się we mnie oczy były nieludzkie. Gadzie, szkliste, o pionowych i cieniutkich, niby wąska kreska źrenicach. Twarz, w której się znajdowały nawet drgnieniem nie zdradzała żadnych emocji. Wąziutki i rozwidlony język wyskoczył nagle z ust istoty, sięgając aż do oczu, po czym zniknął równie szybko, jak się pojawił.
Kim jessteś? - usłyszałem syczący głos.”
wspomnienia z ziem Serpensów Albrechta Sonnenberga, uznanego autorytetu naukowego uniwersytetu w Dorienburgu i słynnego podróżnika.
* * *
Podsumowanie
Zmuszony do ostateczności Serpens jest w stanie walczyć do ostatniej kropli krwi pokazując, że jest ona dla niego bardzo cenna, a porównania tej rasy do smoczych przodków są jak najbardziej na miejscu. Mimo to nie niepokojony i zostawiony w spokoju Serpens może być dla ciebie sąsiadem marzeń.
Zalety:
+2 do Siły
+1 do Kondycji
+2 do Inteligencji
Naturalny pancerz (smocza łuska) - +2 do Pancerza
Naturalna broń (szpony) - k4 obrażeń na rękę (2 ataki na ture)
Dojrzały - 100 lat
Dorosły - 150 lat
Wiek średni - 250 lat
Starość - 375 lat
Wiek sędziwy - 500 lat
Maksymalny - + 1k100 + 1k20 + 1k12 + 1k10 + 1k8 + 1k6 + 1k4
Ostatnio zmieniony przez Idrin 2010-09-01, 20:01, w całości zmieniany 3 razy
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Statystyki
Rejestracja
Zaloguj
Talkomiks
Facebook
Polecamy
Toplisty
