TaL

[DaMi]

Śniadanie było dokładnie takie, na jakie wyglądało – smaczne i pożywne. Wyjątkowo, zważywszy na fakt, iż od czasu wygnania z Broln wszystko, co jadł Taman, ograniczało się do zebranych owoców i suchych racji żywnościowych.

Karczmarz podrapał się z wyraźnym zakłopotaniem po potylicy.

- Ciężko rzec, dobry panie... - stęknął - ...będzie już z dobre cztery dni. Codziennie coś się znajdowało w... widział pan, w takim stanie.

Słowo "takim" zaakcentował aż nazbyt wyraźnie. Zupełnie, jakby bał się wypowiadać na głos to, co robiono z tymi zwierzętami.

- A i nie obiecuję, ale mógłbym popytać... nie sądzę, by znalazło się aż trzech, prawdę mówiąc. Ludzie boją się tego miejsca... a jeśli opowiedzieć, że tam kryje się źródło tych okropieństw, staną się jeszcze mniej chętni, by tam iść – dodał, jakby z usprawiedliwieniem w głosie - ...jeśli to nie wadzi, mogę ja połazić po chałupach. Zajmie to może z godzinkę, ale postaram się kogoś przekonać. Za obcym, jak pan, za przeproszeniem, na pewno nikt nie zechce iść. Pójdę do syna kowala i najbliższych farmerów. Co pan na to? To tylko godzina.

Na dobrą sprawę Tamanowi nigdzie się nie spieszyło, a dodatkowa para rąk mogła okazać się bardzo pomocna. Pytanie tylko, co będzie robił przez całą godzinę, dopóki karczmarz nie wróci.


EDIT z 10 VI 2008:
Sesję zamykam przymusowo.
Taman od dawna nie odpisuje i najwyraźniej nie ma czasu ani ochoty na grę, zaś ja będąc obecnie zawalony innymi graczami oraz studiami nie mam zupełnie ochoty czekać na jego łaskawy powrót.

Copyright by DaMi
Sesja no 11

EDIT z 07 XII 2008:

Karczmarz wyszedł. Taman zaś zdechł z głodu czekając na jego powrót.

Tak po prostu.

Sesja zakończona śmiercią bohatera!