Stare krasnoludy, pamiętające jeszcze dawny, prężny kult boga Bronixa mawiają, iż pierwotnie rasa karłów nie znała podziału na wewnętrzne szczepy. Bronix, według legendy ulepił swoje ukochane dzieci z czystego granitu, uhartowanego przez ognie boskiej kuźni i przepełnione oddechem samego Boga. To dopiero inni bogowie, nazywani dziś Martwymi, lub Cichymi Bogami, przepełnieni zazdrością o doskonałość tego tworu postanowili go osłabić. Bogini smoków, Hannah, użyła mocy wiatrów, by część krasnoludów posłać wysoko, wysoko ponad linię wiecznej zmarzliny w Górach Środka Świata, dając początek Lodowemu odłamowi tej rasy. Z kolei zawistny Rashka, bóg dawno upadłego demoniego państwa zagarnął wielką liczbę karłów i ukrył ich głęboko pod niezliczonymi zwałami ziemi i kamienia, blisko samego środka ziemi. Mawia się, iż to właśnie te spośród krasnoludów, żyjące blisko gorącego jądra Sorii w krainie pełnej mroku i istot tak niezwykłych, jakie nigdy nie postawiły stopy na powierzchni planety narodziły się pierwsze Krasnoludy Podziemne.
[...więcej]
Krasnolud Podziemny (elf. Duegar) jest istotą, którą już na pierwszy rzut oka można odróżnić od reszty jego kuzynów z karlego szczepu. Pomimo szeregu cech łączących wszystkie trzy rodzaje krasnoludzkie, jak wzrost oraz gabaryty, nie ulega najmniejszej wątpliwości iż mamy do czynienia z zupełnie inną rasą istot. Rzeczywiście, o karlim rodowodzie nieodmiennie przypomina niewielki wzrost krasnoludów podziemnych. Mało który z nich osiąga więcej niż 150 centymetrów. Jednocześnie krasnoludy te dumnie podtrzymują karlą tradycję, będąc istotami szerokimi i masywnymi w barach. Lata ciężkiej pracy w skrajnie wymagających i trudnych warunkach w sposób naturalny ukształtowały tę rasę w kierunku kultu siły, sprawności fizycznej i wytrzymałości kondycyjnej. Praktycznie każdy krasnolud, pomimo małego wzrostu potrafi ważyć tyle, co masywny ork, nierzadko przekraczając granicę 200 kilogramów. Utrzymywać taką masę ciała pomaga typowo krasnoludzki układ trawienny. Krasnoludy podziemne posiadają bowiem cztery żołądki. Jeden z nich tylko pełni funkcję trawienia pokarmu, pozostałe trzy służą jako magazyny pożywienia, niezwykle przydatne podczas wielotygodniowych wędrówek po niekończących się podziemnych tunelach. Poza szeregiem oczywistych zalet, z jakimi wiąże się posiadanie takiego osobistego „magazynu” pożywienia, rozwiązanie to posiada jedną wadę. Wokół każdego nieomal podziemnego krasnoluda utrzymuje się przykry dla ludzkich, czy elfich zmysłów powonienia zapach kwasów trawiennych i pożywienia. Ze względu na specyfikę swoich wnętrzności, niezależnie od dokonanych starań higienicznych, żaden Podziemny Krasnolud nie będzie posiadał czystego, zdrowego oddechu.
Na tym podobieństwa z pozostałymi przedstawicielami krasnoludzkiej rodziny kończą się. Stulecia egzystencji na ogromnych głębokościach, w totalnych ciemnościach spowodowały, iż krasnoludy podziemne wyewoluowały w zupełnie innym kierunku od ich lodowych, czy górskich kuzynów. Wszystkie krasnoludy głębinowe nieodmiennie posiadają czarną barwę skóry. Waha się ona od jaśniejszych odcieni szarości aż po zupełnie głęboką barwę obsydianu, zawsze jednak pozostając ciemniejszą, niż jaśniejszą. Skóra krasnoluda, z reguły twór bardzo gruby, pokryty niezliczonymi śladami po bliznach i szramach, narasta na niego przez całe życie, zapewniając bardzo dobrą ochronę nie tylko przed drobnymi uszkodzeniami mechanicznymi, ale również zmiennymi warunkami klimatycznymi. Niezwykłą jak na krasnoludzi barwę posiadają również ich włosy, bardzo często potrafiąc przybierać kolory bliskie bieli. Nie jest to jednak regułą. Krasnoludy pod tym względem różnią się od mrocznych elfów, gdyż ich owłosienie potrafi również przybierać barwy bardziej pospolite, jak blond, czy czerń. Niektórzy z nich uważają fakt posiadania idealnie białych włosów za swojego rodzaju oznakę „nobilitacji” – bardziej szlachetnej krwi od reszty „pospólstwa”. Zdecydowana jednak większość populacji mrocznych krasnoludów uważa taki pogląd za głupotę. Znane są przypadki urodzeń krasnoludów o nieskalanej linii genealogicznej bez białych włosów, co przypadki urodzeń żebraków siwych niczym wiekowi starcy.
Niezwykłą fizyczną cechą tej rasy jest kolor oczu jej przedstawicieli. Zdecydowana większość krasnoludów głębinowych nigdy nie postawiła stopy na powierzchni Sorii, oraz nie widziała światła słonecznego. Spędzając całe życie w miejscu, gdzie jedynym źródłem światła są fosforyzujące grzyby, mchy i porosty, tudzież bijąca z podziemnych źródeł magma, siłą rzeczy wykształca się zmysły postrzegania otoczenia w oparciu o inne czynniki niż światło. Oczy krasnoludów mrocznych są doskonale przystosowane do takich warunków. Ich budowa pozwala krasnoludom widzieć dokładnie nawet w warunkach zupełnego braku światła na odległość 30 metrów. Widzenie takie odbywa się tylko w spektrum czerni i bieli, lecz poza tym nie różni się niczym od zwykłego zmysłu wzroku. Na tym jednak zmysły krasnoludzkie się nie kończą. Nie do końca jest wiadomym w jaki sposób, lecz każdy krasnolud potrafi w naturalny sposób wykrywać na odległość znajdujące się w bezpośrednim pobliżu podziemne żyły złota. Istnieje wśród nich nawet osobna klasa osób pracujących przy budowie kolejnych tuneli (tzw. niuchacze, lub też szperacze) których jedynym celem jest nadawanie kierunku w którym budowa ma postępować.
Inną niezwykłą umiejętnością jaka charakteryzuje mroczne krasnoludy jest ich zdolność do celowego wprowadzenia się w stan hibernacji podobnego do snu zimowego jaki znają krasnoludy lodowe. W tym wypadku jednak krasnolud potrafi naprawdę zatrzymać (a nie: spowolnić) swoje funkcje życiowe do prawdziwego zera. Spekuluje się, iż umiejętność tę krasnoludy wykształciły jako odpowiedź organizmu na pewne ekstremalne sytuacje towarzyszące życiu pod ziemią. W sytuacji gwałtownego zawalenia się tunelu, osuwiska lub zapadnięcia całej kopalni, oczekiwanie na pomoc pobratymców potrafi czasami trwać całymi tygodniami bez żywności, wody, czy nawet powietrza. Krasnolud w stanie hibernacji nie wymaga żadnego z tych czynników do egzystencji. Jest to niesamowite zjawisko, o którym świat naukowy Imperium usłyszał dopiero bardzo niedawno. Nie wiadomo ani w jaki sposób krasnoludy opanowały pełną kontrolę nad wszelkimi czynnościami swoich organizmów. Mawia się, iż z Uniwersytetu Dorienburdzkiego kilka lat temu wyruszyła kilkunastoosobowa ekspedycja naukowa mająca zbadać kulturę i sposób życia mrocznych krasnoludów. Do dziś, wszelako, nie usłyszano od niej ani słowa.
Opis fabularny:
Niektórzy mawiają, że bezpośrednio pod powierzchnią Gór Środka Świata, głęboko nawet pod tunelami krasnoludów brązowych znajduje się ogromne państwo, które nigdy nie widziało choćby jednego promienia światła słonecznego. Gigantyczna sieć tuneli, korytarzy, fortec, zamków, bastionów ciągnąca się setki kilometrów w głąb Sorii oplata, mogłoby się zdawać, powierzchnię całego znanego świata. Dom nie tylko dla licznej rzeszy krasnoludzkich klanów, ale również bestii, których żadne ludzkie oko nigdy nie widziało. Kraina ta bywa nazywana różnie. Niektórzy sugerują miano „Głębokich Dróg”, inni z kolei używają określenia „Burzum”, które z orczego oznacza ni mniej, ni więcej jak „ciemność”. Niezależnie jednak od przyjętej nomenklatury powszechnie przyjmuje się, iż jest to teren skrajnie niebezpieczny i nieprzyjazny dla przygodnego, niedoświadczonego podróżnika.
[...więcej]
Krasnoludy Głębinowe są jednak rasą, która opanowała sztukę życia wśród tych tuneli do perfekcji. Niczym Mroczne Elfy swoją puszczę, tak krasnoludy ujarzmiły swoje tunele, kształtując je wedle uznania i naginając zgodnie ze swoją wolą. Żadna inna rasa krasnoludzka nie schodzi w głąb ziemi niżej od nich, nie pracuje w trudniejszych warunkach, nie buduje większych tuneli i nie wydobywa większej ilości cennych minerałów. Cena jaką mroczne krasnoludy płacą za te sukcesy jest zarazem ogromna. Co do zasady żaden z nich nigdy wciągu swojego długiego życia nie zobaczy powierzchni Sorii. Całe ich życie, od chwili narodzin aż po śmierć, toczy się wśród pogrążonych w wiecznych ciemnościach skalnych tuneli.
Codzienna, ciężka praca i doskonalenie trudnej sztuki przetrwania wywarły silne piętno na kulturze i sposobie bycia przedstawicieli tej rasy. Krasnoludy Głębinowe, podobnie jak swoi Górscy kuzyni, dzielą się na klany. Każdy klan składa się z od kilkunastu, kilkudziesięciu, do nawet kilkuset osób. W praktyce nie spotyka się klanów o większej niż tysiącu liczbie członków. Tym samym można uznać, iż rasa ta z pewnością jest liczniejsza od krasnoludów lodowych, zaś porównywalnie lub mniej liczna od górskich. Zgodnie z tradycją na czele każdego klanu stoi Starszy Klanu. Z reguły jest nim jednak, wbrew nazwie, nie osobnik przodujący przed resztą społeczności wiekiem, lecz krasnolud wybierany zgodnie z zasadami Prób. Próbą określa się różne czynności i zadania, którym Starszy musi sprostać przed objęciem swojego urzędu. W tradycji każdego klanu Próba wyglądać może inaczej. Bardziej pokojowo nastawione klany wymagają ukończenia serii sprawdzianów fizycznych. Te bardziej agresywne za Starszego uznają jedynie tego krasnoluda, który pokona dotychczasowego wodza w bardzo uroczystej, pełnej obrządków formie pojedynku na śmierć i życie. Walka, wszelako, z całą pewnością się opłaca. W klanie to Starszy pełni całkowitą władzę. Jest on najwyższym sędzią, przywódcą wojennym, oraz organem decyzyjnym i reprezentatywnym. Nic w klanie nie dzieje się bez jego wiedzy i żadne decyzje nie zapadają bez jego aprobaty.
Silnie scentralizowana władza w społeczeństwach krasnoludzkich ma swoje uzasadnienie praktyczne. Rasa ta egzystuje wśród terenów skrajnie nieprzyjaznych i nieprzystępnych. Nieustannie prowadzi nie tylko szereg ciężkich prac wydobywczych i odkrywczych, ale również zmuszona jest rywalizować z bestiami, własnymi pobratymcami, krasnoludami górskimi a nawet komandami orków szarych, którzy z umiłowaniem napadają na krasnoludzkie przyczółki. W takich warunkach jakakolwiek próba demokratyzacji czy biurokratyzacji życia skazana byłaby na porażkę. Krasnoludy wierzą we władzę silną, zdecydowaną i nie bojącą się podejmować trudnych decyzji oraz życia z ich konsekwencjami. Starszy klanu albo jest osobnikiem silnym, albo się go pozbawia funkcji przemocą. Nie ma tu miejsca dla sytuacji pośrednich.
Niektórzy w związku z powyższym wysnuwają tezę, jakoby mroczne krasnoludy były tymi najbardziej „złymi” i „brutalnymi” spośród krasnoludzkiej braci. Nie jest to twierdzenie do końca zgodne z prawdą. Podobnie jak wśród ludzi, tutaj również bywają społeczności bardzo różne. Znaleźć można zarówno klany, które będą prowadziły pokojową politykę, skłonne do handlowania zarówno z pobratymcami jak i krasnoludami górskimi, jak i klany całkowicie odeń różne. Klany wewnątrz których codziennym porządkiem rzeczy jest krwawa walka o władzę, intrygi, oraz rozwój technologii nastawionej wyłącznie na zadawanie bólu i zabijanie możliwie największej liczby istnień za jednym zamachem. Mroczne krasnoludy to z jednej strony znani na całym świecie twórcy wymyślnych, misternych narzędzi tortur, co konstruktorzy ogromnych maszyn do przetapiania metali czy kruszenia skał, z których ich górscy kuzyni korzystają każdego dnia, często nieświadomi pochodzenia oryginalnego konceptu.
Jak widać, siłą rzeczy, mroczne krasnoludy ponad liczbę stawiają niewątpliwie na „jakość” swoich pobratymców. Już od najmłodszych lat w tej kulturze krasnolud uczony jest czynności i funkcji które mogą uczynić go pożytecznego dla klanu. Co warto zauważyć, młode krasnoludy nie rodzą się w „rodzinach” takich, jakie znamy to z ludzkiego kręgu kulturowego. Krasnoludy nie zakładają rodzin, nie tworzą monogamicznych związków na całe życie. Oczywiście, takie sytuacje, iż dany mężczyzna pokocha daną kobietę i będzie jej, ze wzajemnością, wierny, zdarzają się i nie są wcale rzadkie. Zasadą jednak jest, iż to każdy krasnolud indywidualnie, w swoim własnym zakresie stara się o „względy” konkretnej kobiety, aż ta zgodzi się spłodzić z nim potomka. Mały krasnolud nie jest jednak najczęściej wychowywany przez matkę. Regułą wśród tej kultury jest wychowywanie potomstwa w tak zwanych Domach. Domy pełnią wielorakie funkcje, od swoistych żłobków dla najmłodszych krasnoludów, aż po pewną formę przedszkola i pierwszej szkoły małego karła. Domy podzielone są kategoriami w zależności od tego, w jakim kierunku ów młodzieniec będzie się kształcił. Dom Pięści będzie kierował go w stronę typowej żołnierki, obrońcy klanu. Dom Młota szkoli Kowalów. Dom Stali zaś, mechaników. Młodzieniec taki zanim nauczony zostanie czytać i pisać będzie już umiał rozłożyć na części pierwsze dowolną skomplikowaną maszynerię i wyjaśnić jej działanie. Ponadto obowiązkowym dla każdego członka klanu jest tu szkolenie bojowe. Głębinowe krasnoludy żyją w społeczeństwach wysoce zmilitaryzowanych. Każdy, począwszy od młodzieńca, poprzez kobiety, na starcach skończywszy nosi tam przy sobie broń i, co oczywista, potrafi się nią posługiwać. Wywołasz bójkę, zostaniesz złapany na kradzieży, zechcesz sprawiać kłopoty? W następnej chwili połowę twojej czaszki zniesie potężny cios ozdobnego, bojowego młota twojej niedoszłej ofiary. Prawo wśród tej rasy jest niezwykle surowe jeżeli chodzi o podobne naruszenia prywatności. Prawo do samoobrony i zabicia w obronie koniecznej zaś trwa nawet do pełnego roku od chwili nastąpienia oryginalnego ataku. Całe wieki życia w ciągłym stanie gotowości w razie ewentualnego ataku sprawiły, iż mroczne krasnoludy posiadają jedną z najlepszych, choć zarazem najmniej licznych pieszych armii znanego świata. I niejedna osoba świadoma tego faktu z ulgą zauważa, iż podeszwy butów tej armii nigdy nie miały pod sobą zielonej, Soryjskiej trawy.
Mroczne krasnoludy wszelako nigdy nie zdradzały większej chęci sprawdzenia, czy owa trawa rzeczywiście warta byłaby deptania. Duegarzy żyją we własnym, podziemnym świecie i żyją własnymi, podziemnymi sprawami. Rywalizacja ze swoimi górskimi kuzynami o co bogatsze kopalniane szyby, odpieranie ataków szarych orków, czy organizowanie akcji karnych przeciwko nim – to wszystko składa się na ich codzienne życie. Sprawy związane z powierzchnią i światem się tam znajdującym niewiele ich obchodzą. Z zasady klany mrocznych karłów żyją tak głęboko i tak odlegle od znanych nam cywilizacji iż wielu spośród z nich uważa, iż tak zwana „powierzchnia” nie istnieje, będąc jedynie wymysłem i bajędami starców. Inni z kolei, ci bardziej przedsiębiorczy i żyjący głodem złota organizują czasami ciężko zbrojone karawany wysokimi drogami aż ku powierzchni, wychodząc czasami, wydawałoby się znikąd, w pobliżach co większych miast, dokonując wymian, po czym znikając znów, zdawałoby się, w powietrzu. To jednak również nie stanowi reguły z kilku względów. Pierwszy i najważniejszy z nich jest jednocześnie najbardziej zaskakującym.
Krasnoludy te nie pożądają złota i skarbów tak, jak ich pozostali pobratymcy. Mroczne krasnoludy dążą do siły. Do władzy. Do potęgi. Do tworzenia coraz to bardziej wymyślnych urządzeń. Złoto, jako waluta, nie ma u nich wielkiej wartości. Oczywiście, nadal za złoto kupuje się wśród nich żywność, towary i usługi, oraz handluje z innymi rasami, ale wśród mrocznych krasnoludów to nie zasobność kiesy świadczy o pozycji danego osobnika w społeczeństwie. Jego siła fizyczna, siła charakteru, brutalności i bezkompromisowość, uznanie jego dokonań na polu bitwy czy polu techniki – to świadczy tu o prawdziwej wartości danej osoby.
Technika jest dla mrocznych krasnoludów religią. Kulty boskie nie znajdują tu wielu zwolenników. Traktowane są albo z lekkim lekceważeniem, albo z otwartą wręcz wrogością. Prawdziwy Bóg tkwi w Maszynie, jak głosi stare powiedzenie tej rasy. Krasnoludy głębinowe żyją i pracują zdecydowanie najbliżej środka Sorii niż jakakolwiek inna znana nam rozumna rasa. Ma dostęp do najbardziej rzadkich minerałów, oraz ogromnych zasobów energii kryjących się nie tylko w podziemnych złożach gazu i nafty, ale również płynnej magmy. Od wielu set lat trwają tam prace nad maszynami kontrolującymi przeróżne zjawiska przyrodnicze, zasilanych lawą, czy próby tworzenia prostych silników spalinowych. Wśród mrocznych krasnoludów nauka i technika zawsze stoi na niezwykle ważnym miejscu.
Niewiele można z kolei powiedzieć o stosunku mrocznych krasnoludów do innych ras. Wielu z nich nie jest nawet do końca przekonana, czy inne rasy, podobnie jak odległa „powierzchnia” na której żyją w ogóle istnieją. Z całą pewnością można powiedzieć, iż przeciętny krasnolud całym sercem będzie nienawidził szarego orka. Szarzy orkowie regularnie napadają krasnoludzkie warownie w poszukiwaniu własnego miejsca do życia, łupów, czy też zwyczajnie z chęci mordu. Spotkanie przedstawicieli tych dwóch ras zawsze skończy się rozlewem krwi. W kratkę również układają się stosunki mrocznych krasnoludów ze swoimi górskimi kuzynami. Dwa klany żyjące w pobliżu tak długo, jak będą się unikać będą w stanie prowadzić w miarę pokojową egzystencję. W sytuacji jednak, gdy oba klany wykażą zainteresowanie tą samą żyłą określonego, cennego surowca, sytuacja może w ciągu dni stać się bardzo napiętą, prowadząc nieuchronnie do konfliktu. Wobec innych ras krasnoludy mają mało wyrobioną opinię. W zamian za cenne w ich mniemaniu korzyści, czy to finansowe, czy to technologiczne, będą w stanie współpracować z każdą z nich, podobnie jak z każdą z nich walczyć. Mroczny krasnolud z chęcią najmie Jora celem zlecenia mu kradzieży, elfiego maga celem wzmocnienia właśnie wykonanego, wspaniałego miecza, czy też pogada z człowiekiem o interesach. Zdecydowanie mniejszy szacunek krasnoludy te żywią do rahów, czy orków, uważając je za tępe kupy mięcha, nie warte ich uwagi. Co brutalniejsze klany krasnoludzkie urządzają nierzadko całe zorganizowane ekspedycje ku powierzchni celem łapania przedstawicieli tychże ras w charakterze niewolników do morderczych prac w kopalniach, wiele, wiele kilometrów pod powierzchnią ziemi.
Nobilitacja
W krasnoludzkim kręgu kulturowym przyjęło się klasyfikować „nobilitację” według dziesięciu jej stopni zaawansowania. Postać gracza może należeć do jednego z tych stopni, jeżeli posiadać będzie cechę „nobilitowany” lub też zdolność początkową „szlacheckie pochodzenie”.
[...więcej] Poziomy 5-10 – są poziomami niedostępnymi dla postaci graczy. Klany takiego poziomu posiadają szerokie sieci znajomości i wpływów, których używają do prowadzenia swojej polityki oraz osiągania sobie tylko znanych celów. Mają one decydujący głos w większości spraw lokalnych. Pełnią one protektorat nad znakomitą większością mniejszych i mniej znaczących klanów, wykorzystując ich członków w celu wypełniania ich usług.
Poziom 4 – początkowy majątek postaci zostaje zwiększony o 4000. Jest to najwyższy poziom nobilitacji jaki może posiadać postać gracza. Klan ten należy do większych i bogatszych, lecz nadal jest mu daleko do prawdziwej krasnoludzkiej magnaterii zarządzającej ogromnymi majątkami. Postać wywodząca się z klanu tego poziomu posiada własny klanowy przydomek oraz istotne koligacje, pozwalające jej spokojnie odnaleźć się w wielkim świecie krasnoludzkiej polityki. Choć Klan taki zapewne znajdzie się pod „opieką” Klanu większego i bogatszego, to w kwestiach lokalnych z pewnością będzie Klanem wiodącym prym i mającym wiele do powiedzenia.
Poziom 3 – początkowy majątek postaci zostaje zwiększony o 3000. Klan postaci należy do średnich wielkością, lecz stosunkowo znanych w kulturze krasnoludzkiej. Postać chwaląc się swoim pochodzeniem publicznie ma spore szanse na to, iż zostanie rozpoznana, zaś jej nazwisko spotka się z należnym szacunkiem u osobników gorszego pochodzenia. Klan ten może mieć własną warownię gdzieś, głęboko pod Górami Środka Świata, oraz zarządzać częścią okolicznych ziem, lecz z pewnością będzie on podlegał „protektoratowi” większego Klanu nad sobą.
Poziom 2 – początkowy majątek postaci zostaje zwiększony o 2000. Postać gracza urodziła się w niewielkim, lecz dosyć znanym i rozpoznawanym klanie. Klan ten może mieć własną warownię gdzieś, pod Górami Środka Świata, oraz zarządzać częścią okolicznych ziem, lecz z pewnością będzie on podlegał „protektoratowi” większego Klanu nad sobą.
Poziom 1 – początkowy majątek postaci zostaje zwiększony o 1000. Postać urodziła się szeregach małego i stosunkowo biednego Klanu. Niemniej jednak, jej pochodzenie jest warte odnotowania oraz nie należy go równać z pochodzeniem bezklanowym, czy bezszlacheckim. W lokalnej okolicy, nazwisko postaci może być nawet znane i rozpoznawane.
Poziom 0 – postać nie jest szlacheckiego pochodzenia. Ród w którym się urodziła jest nad zwyczaj przeciętny, pozbawiony większych koligacji rodzinnych i możliwości finansowych. Nie oznacza to, że postać wychowała się biedzie. Po prostu, jej nazwisko wypowiedziane publicznie najczęściej nic nikomu nie powie, zaś jej Klan należy do tych mało poważanych i respektowanych w szerokim, krasnoludzkim świecie. Krasnoludowie poziomu 0 najczęściej pochodzą z niezbyt głębokich, wielokrotnie wydobywanych tunelów, gdzie ciężko już o surowce, albo z Klanów, które nie posiadają własnych warowni i ziem, a żyją jedynie na terenach klanów wyższych poziomów.
Cechy:
Atrybuty (naturalna): Krasnoludy podziemne są bardzo silne, bystre, wytrzymałe i odważne, ale mają obrzydliwe usposobienie i wygląd, a także są bardzo niezgrabne.
Si: +4; Zr: -3; Re: 0; Ko: +3;
Ch: -4; In: 0; Pe: +2; Wo: +4.
Cztery żołądki (naturalna): Krasnoludy mają cztery żołądki miast jednego. Mogą one dzięki temu zjeść więcej niż normalny człowiek i dłużej trawić spożyty pokarm. Jeden żołądek obsługuje na bieżąco spożywany pokarm, a pozostałe trzy pełnią rolę magazynów. Krasnolud w tych trzech żołądkach może zmieścić pożywienie, które zapewni mu siłę na 6 dni. Soki miast trawić pożywienie zakonserwują je i krasnolud będzie mógł sięgnąć po nie po jakimś czasie (gdy poczuje się głodny). Jeżeli nie będzie chciał on trzymać w brzuchu tego pożywienia może je wydalić w tradycyjny sposób, chociaż takie posiedzenie może potrwać nawet godzinę. Pożywienie w tych trzech żołądkach może być przechowywane przez tyle dni ile wynosi stopień woli krasnoluda. Po tym czasie rozpoczyna się trawienie pokarmu. Jedzenie wysokoenergetyczne lub mało odżywcze może zmienić ilość dni, przez które krasnolud będzie utrzymywał siły.
Drow (naturalna): Podziemne krasnoludy są drowami, istotami świata ciemności. Gdy w ciągu jednej rundy drow z ciemności nagle znajdzie się na obszarze silnego światła, zostanie oślepiony na minutę. Ciągle przebywanie na obszarze silnego światła powoduje, że jest on olśniony, a ponadto powoduje to jego męczenie się. Drow po ilości minut równej swej wytrwałości otrzymuje punkt zmęczenia (chwilowego) za każdą minutę przebywania na obszarze jasnego światła.
Hibernacja (naturalna): Krasnolud podziemny może sprawić, że zapadnie w sen dzięki któremu jego funkcje życiowe zostaną wstrzymane. Krasnolud przez 10 minut musi powoli oddychać skupiając się na spowolnieniu pracy serca. Następnie bierze głęboki oddech i zapada w sen. Podczas snu krasnolud podziemny w ogóle nie oddycha, a temperatura jego ciała spada do +4 stopni Ar (Celsjusza) ponad temperaturę otoczenia. W czasie hibernacji metabolizm krasnoluda zostaje całkowicie zatrzymany, a co za tym idzie wszelkie biologiczne czynniki jak trucizny, czy choroby zostają wstrzymane. Krasnolud może pozostać w stanie hibernacji przez tyle godzin ile wynosi jego wartość wytrwałości. Po tym czasie lub wtedy, gdy zostanie on obudzony, krasnolud otrzymuje 10 pkt. zmęczenia: wyczerpania.
Kostka karmy (zwykła): Dla krasnoluda punkt karmy oznacza test kostką k8.
Krasnoludzki sprint (naturalna): Krasnoludy są sprinterami i są zabójcze na krótkich dystansach. Krasnolud może zwiększyć swą szybkość o +5 na czas 1 tury za co otrzymuje 2 punkty zmęczenia: chwilowego.
Odporność na magię (magiczna): Krasnoludy są w większym stopniu niewrażliwe na magię i zaklęcia, a ta właściwość jest przeważnie ich jedyną magiczną właściwością. Krasnolud otrzymuje premię +10 do odporności magicznej. Poza tym na potrzeby określania mocy rzucanych krasnolud otrzymuje karę -10 do woli, co przekłada się na moc rzucanych przez niego zaklęć.
Odporność na trucizny (naturalna): Krasnoludy podziemne przywykły do życia w zatrutych obszarach najróżniejszymi truciznami Takie życie wykształciło w nich zwiększoną odporność na każdy rodzaj trucizn. Krasnolud podziemny otrzymuje +20 do wytrwałości na potrzeby opierania się efektom trucizn.
Podziemny zmysł (naturalna): Krasnoludy są obdarzone dodatkowym zmysłem, który przydatny jest w ich tunelach lub podziemnych kompleksach. Krasnolud, który stanie przed wejściem do jakiegoś tunelu będzie w stanie określić po ilu metrach skończy się ten tunel, niezależnie od tego w jaki on sposób powstał. Krasnolud dzięki temu zmysłowi zdaje sobie sprawę z tego po ilu metrach kończy się tunel, pod warunkiem, że koniec tunelu mieści się w zasięgu 10 x wartość percepcji krasnoluda metrów. Poza tym tunel musi mieć na całej długości średnicę mniejszą niż 10 metrów, aby zmysł ten zadziałał na tym tunelu. Miejsce tunelu szersze od 10 metrów średnicy, będzie uznane przez zmysł, jak koniec tunelu.
Stabilność (naturalna): Krasnoludy bardzo dobrze zachowują równowagę. Jeżeli krasnolud stoi na dwóch nogach i tylko na nich opiera swój ciężar, otrzymuje premię +5 do testów zachowania równowagi.
Szybkość (naturalna): Krasnoludy poruszają się na krótkich nogach, dlatego są wolniejsze od przeciętnego człowieka. Krasnolud posiada premię (karę) do szybkości -2.
Urodzony w zbroi (naturalna): Ciała krasnoludów są przystosowane do tego, aby nosić zbroję każdego rodzaju. Obciążenie i kary z nim związane nie dotyczą szybkości krasnoluda. Poza tym krasnoludy otrzymują biegłości w każdym rodzaju zbroi (lekkiej, średniej i ciężkiej).
Widzenie w ciemności (naturalna): Krasnoludy mają bardzo czuły wzrok, który pozwala im widzieć dwa razy dalej w ciemnościach niż normalnemu człowiekowi. Jeżeli człowiek przy świetle ze świecy widzi co się dzieje wokół niego w odległości 4 metrów, to krasnolud przy tej samej świecy i świetle będzie mógł widzieć co się wokół niego dzieje na odległość 8 metrów.
Widzenie w mroku (naturalna): Podziemne krasnoludy mają znacznie bardziej wyczulone oczy od pozostałych krasnoludów. Mogą oni widzieć w ciemnościach, gdy istnieje w nich minimalna ilość światła (odpowiadająca jednej gwieździe na bezchmurnym niebie w nocy). W takich warunkach automatycznie uruchamiają się im receptory w oczach, które pozwalają im widzieć w bieli i czerni na odległość 30 metrów.
Wydajne płuca (naturalna): Krasnoludy podziemne słyną z tego, że niemalże niemożliwym jest ich pozbawić oddechu. Ich płuca są niezwykle wydajne przez co przy pozbawieniu oddechu lub wstrzymaniu oddechu otrzymają 4 x więcej PA.
Zmysł złota (naturalny): Podziemne krasnoludy posiadają dodatkowy zmysł, dzięki któremu wyczuwają rudę złota w okolicy. Podziemny krasnolud może przeprowadzić test percepcji, aby stwierdzić, czy w zasięgu wyniku testu w metrach od niego znajduje się jakaś ruda złota. Potrzeba przynajmniej 5 kg, aby zmysł coś wykrył.
Wiek:
Dojrzały - 40 lat
Dorosły - 60 lat
Wiek średni - 100 lat
Starość - 150 lat
Wiek sędziwy - 200 lat
Maksymalny - +5k20 lat
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Statystyki
Rejestracja
Zaloguj
Talkomiks
Facebook
Polecamy
Toplisty
