Opis: [...]Wysoki, czarnowłosy mężczyzna o nieco wydłużonej, jakby drapieżnej twarzy. Widoczne sploty mięśni oraz blizny na dłoniach świadczą o tym, że dba o rozwój swego ciała, a także nieobce jest mu posługiwanie się bronią.
Po uważnej obserwacji można zauważyć niesamowitą, nieludzką płynność ruchów. Nie przypomina to poruszania się akrobaty, lecz jakby płynącą ciecz. Tak jakby mięśnie i kości nie stawiały tak dużego oporu, jak u normalnego człowieka... Ktoś o wielkiej wiedzy lub ogromnym doświadczeniu życiowym może wysnuć wnioski o zdolności do polimorfii.
Jestem wilkołakiem... Pochodzę ze szlacheckiego rodu, gdzie każdy męski potomek rodzi się jako likantrop.
Jest nas niewielu. W dziejach mej rodziny po wielokroć zdarzały się samobójstwa, nieobce są też też przypadki morderstw, w tym kobiet i dzieci. Niektórzy uważali ich dokonania za zbrodnie... inni za najwyższy akt oddania wobec dobra.
Mój ojciec powtarzał zawsze, że zabójstwo zawsze jest zabójstwem, a jako takie jest złe. Nie naszą sprawą jest sądzić, kto powinien żyć, a kto umrzeć. To czy jesteśmy dobrzy, czy źli wynika z naszych czynów.
Wspominając dzieje naszego rodu, zwykł skupiać się na jej jaśniejszych stronach; opowiadał o aktach odwagi i bohaterstwa. Sięgał jakby przez otchłanie czasu, przybliżając postacie dawnych rycerzy. Nieraz wydawało mi się, jakby w cieniach naszego domu przemykały duchy, złaknione opowieści o własnych dokonaniach.
Zawsze uczył mnie, że nawet nie mogąc zmienić tym, kim jestem - mogę decydować o własnym życiu.
* * *
Świt. Soczysty zapach trawy, zwilżony rosą unosił się w powietrzu. Słońce przebijało się przez opary mgły, ciepłymi kolorami oświetlając mały domek położony nad jeziorem. Znad wody niósły się dźwięki ptactwa, a momentami można było usłyszeć świst skrzydeł.
Promienie słońca wślizgiwały się pomiędzy nierówno zbite deski, odbijając się od ciemnych plam krwii.
Była ona wszędzie, znacząc całe niewielkie pomieszczenie. Odór śmierci mieszał się z napływającym zapachem traw, tworząc przedziwną, jakby gorzką woń.
Muchy krążyły wokół zwłok. Na rozszarpanej piersi można było zauważyć wyraźne ślady kłów, świadczącym o ataku jakiegoś zwierzęcia.
Na rozpadającym się łóżku spał nagi, zwinięty w embrionalnej pozycji mężczyzna. Pomimo zamkniętych powiek było widać szybkie poruszenia oczu. Nagle obudził się, gwałtownie siadając na brzegu łóżka. Rozejrzał się, jakby w poszukiwaniu niebezpieczeństwo. Spoglądając na truchło zabitego kurczaka, jakby przypomniał sobie gdzie jest i głęboko odetchnął.
Nawet nie próbując się okryć, wyszedł z domku i ruszył w stronę jeziora. Mgła powoli rozpraszała się, pozwalając nieskrępowanie błądzić wzrokiem po horyzoncie. Kalart wszedł do jeziora, czując jak zimna woda obmywa go z krwii i pobudza do życia...
Niełatwo być wilkołakiem. Zamiast planować romantyczne schadzki w świetle miesiąca, należy obawiać się o życie bliskich i przyjaciół. Niewielu ośmiela się przywiązywać do kogokowiek, wiedząc że po przebudzeniu mogą uświadomić sobie popełnione zbrodnie. Lecz nawet gdy ktoś jest zdolny zapanować nad swoją dziką naturą, nie może żyć w poczuciu bezpieczeństwa; zbyt wielu obawia się likantropów. Strach wespół z nienawiścią może doprowadzić do egzekucji nie tylko wilkołaka.
* * *
Kalart jest pełen ideałów, wpojonych mu przez ojca. Mimo że pogodził się ze swoją naturą, w niezawinionym poczuciu winy stara się pokutować; jako potomek szlacheckiego rodu rozumie to jako archetyp postępowania rycerza. Jest dosyć naiwny i porywczy. Stara się osiągnąć pewny stopień samokontroli, tłumiąc w sobie wiele reakcji czy odruchów.
Jego kodeks moralny jest jakby sednem istoty, spajającym go w całość; wszelkie próby podważenia mogą spowodować aż nazbyt gwałtowną reakcję. Jest to w pewnym sensie powód jego nadzwyczajnej naiwności; chętnie przyjmuje za prawdę to, co pasuje do jego światopoglądu.
Tworzy w ten sposób jakby barierę mentalną, która pozwala mu zapanować nad swoją wilczą, dziką stroną. Bycie szlachetnym wojownikiem rozumie jako odwrotność złego, egoistycznego likantropa.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
FAQ
Szukaj
Użytkownicy
Grupy
Statystyki
Rejestracja
Zaloguj
Talkomiks
Facebook
Polecamy
Toplisty
