TaL

[Anatoil]

Turniej zaczął się na dobre. Pierwsza dwójka była już po walce, wyjątkowo szybkiej. Czy ta walka będzie równie krótką? Czy może kolejnym turniejowym zaskoczeniem?

Jor, złodziej, którego imię brzmi Infernus znany jest ze swojej zwinności i szybkiego eliminowania przeciwników, nie tylko na arenie. Drugi z nich Wanald może liczyć na niezwykłe szczęście.

Miejsce było już znane dla jora, Wanald z kolei przeniósł się z objęcia lodowej areny na gorącą zbrojownie. Lawa płynęła w miejscach, gdzie jej być nie powinno.

Nie widzieli siebie, co wzbudzało u obu pewien strach przed tym drugim lub przed niewiedzą, gdzie też jest mój przeciwnik i czy nie spotkam go za moimi plecami.

Niebieski - Wanald
Czerwony - Infernus

\\Załącznik skasowano - Idrin

[Anakondon]

...

[Infernus]

- Kurwa! - orzekł jor nader głośno jednocześnie otwartą dłonią uderzając się w czoło. A przynajmniej tam gdzie wedle ludzkiej fizjologi powinno być czoło. U jorów było nieco inaczej, więc uderzenie wyszło za nisko. Wbrew pozorom wcale, a wcale nadawał się ten gest jako wyrażenie irytacji. No kurwa czary mary! Z popieprzonej zbrojowni nagle przeniósł się do... popieprzonej zbrojowni! Ha! Trzeba będzie kiedyś porozmawiać z magami na temat tak wymagających zaklęć! Kurwa!
Jor szybko otaksował wzrokiem całe pomieszczenie, cóż takie życie, trzeba się czasami zabezpieczyć zawczasu. Nie śpieszyło mu się, bo i gdzie miało? Wcześniej walczył z jakąś ludzką pizdą, ten pewnie też był nie lepszy. A więc - chuj Ci w dupę, mi się nigdzie nie śpieszy! Ja mam czas... i lepszą znajomość areny.
...

[Anatoil]

Zapanowała nieprzerwana niczym cisza i skupienie. Obaj gladiatorzy musieli uważać na swoje kroki, gdyż pomieszczenie to należało do zdradliwy i słychać było każdy nieuważny ruch.

Zarówno jor jak i paladyn byli zajęci czynnościami, które miały przybliżyć ich do zwycięstwa w tej walce.

[Anakondon]

...

[Infernus]

Kontynuował co zaczął. Póki co nie wystąpiły żadne komplikacje, po co więc zmieniać plan? Wydawał się on dobrym. Zakładał dość prostą eksterminację, czego pragnąć więcej?
Hajda! Na wroga!

[Anatoil]

Obaj byli póki co zajęci sobą, obaj czuli napływ adrenaliny, która zaczęła krążyć w ich żyłach. Czuli też pot na ich czołach, gdyż Zbrojownia, a tak nazywano tą arene, nie było najzimniejszym miejscem.

Krążyli wystarczająco długo ...

[Anakondon]

...

[Infernus]

Obrót przez prawe ramię, zwinny, tak jak należy. Zza ściany, obejrzeć pokój. Kto tu mówi o adrenalinie? Nie adrenalina, a rutyna chyba. W sumie nietrudno się pomylić. Brzmi podobnie.
Co do jednak gorąca miano całkowitą rację. Cholernie tu dopiekało. Jak w Piekle. Chociaż... kurwa, co ja wiem o Piekle? No w sumie... nic. I niech tak zostanie.

[Anatoil]

Bulgocząca lawa zdawała się być oraz głośniejsza, to, że żaden z nich nie słyszał drugiego wyostrzało ich zmysły ale takz wyobraźnię, która z kolei mogła wzbudzić w każdym z nich strach. być może element zaskoczenia był właściwą taktyką w takim momencie.

[Anakondon]

...

[Infernus]

...

[Anatoil]

I stało się. Do pokoju wbiegł Wanald uzbrojony w puklerz i miecz, wyglądał też na podbudowanego, bardzo rzadko można było zobaczyć człowieka o takiej budowie. W czasie gdy paladyn wbiegł do pomieszczenia, Infernus akurat zbliżył się do drzwi, w ten sposób stali niemal obok siebie, co oznaczało że zaraz poleje się krew któregoś z nich ...

[Infernus]

- O kurwa! - jęknął jor. Jak zwykle w tych prostych słowach zawierała się cała jego mądrość. Wszystkie przemyślenia, pomysły zawierały się w głupim "kurwa" co powodowało, że przestawało ono być tak głupie. Stawało się więc skarbnicą mądrości. Ale jeno dla takich jak ten jorów.
W pierwszej chwili miał zamiar jor bić swego przeciwnika sztyletem. Uniósł nawet do tego dłoń orientując się nagle, że broni nie ma w niej. W sumie stracił w ten sposób aż zbyt wiele czasu. Uśmiechnął się, gdy okazało się, że uniósł rękę lewą. Prawą dobył szybko sztyletu. Ciął, by zaraz potem odskoczyć (Oddawanie pola). Celował w krtań i znajdujące się tam tętnicę. Nikt nigdy nie opracował jeszcze pancerza kryjącego te regiony ciała. A przynajmniej jor miał taką nadzieję.

[Anakondon]

Wanald ukryty za tarczą rozpędził się i spróbował wbiec sprintem w ciało jora. "Znów jor" pomyślał.

[Anatoil]

Cios Infernusa nie był zbyt precyzyjny, jednak należał do tych bardo silnych, Wanald poczuł jak jego zbroja nie zdaje się na wiele. Wanald zakryty tarczą próbował wejśc w zwarcie, jednak jor skutecznie to odpierał. Wanald zdążył zauważyć już, że ostrze jora nie jest zwykłym sztyletem, mieniący się na zielono kolor nie oznaczał niczego dobrego, a sam paladyn poczuł pewien ból oraz osłabienie.

[Infernus]

Jora szczerze zadziwił manewr przeciwnika. Był równie głupi jak on sam. Ale musiał przyznać, że efekt był niezgorszy. Zabolało, a akurat po tej walce jor nie spodziewał się bólu żadnego. Zadziwił go ten człek.
Dwa równe cięcia. Jedno na wysokości tętnicy szyjnej, drugie po tej samej drodze lecz z powrotem. Następnie odskok, jor nie silił sie na specjalne akrobacje, z których wszak słynął. Odpuścił sobie salta, sprężynki, skoki, piruety. Ten przeciwnik nie był wystarczająco wymagający. Jego trzeba było zarżnąć jak świnię, nic poza tym.

[Anakondon]

Próba krycia się za tarczą. Potem znów próba dostania się w zwarcie.

[Anatoil]

Kolejne dwa ciosy jora były wyjątkowo szybkie i zabójcze dla paladyna. Zarówno próba skrycia sie za tarcza była niemożliwa, przy kimś tak małym i zwinnym jak Infernus, z kolei przejście do zwarcia wydawało się wręcz niemożliwe i takze się nie powiodło. Jakby tego było mało paladyn poczuł, że coraz ciężej mu się oddycha, był osłabiony. Infernus nie był przeciwnikiem, który popełnia błędy, tak jak jorzy poprzednik paladyna.

[Infernus]

Kolejne dwa uderzenia, jakby już od niechcenia. Jor był już dominantem, a dominant mam 99,9% szans na wygraną. W 0,01% zawierały się chore zachcianki bogów oraz wszelkiego rodzaju pisarzy. Ten tu nie wyglądał na wystarczająco chorego.
- Giń kurwo szybciej! Żelazka nie wyłączyłem! - wykrzyczał między cięciami. Nie wiedział ani co to żelazko ani jak to wyłączać ale wydawało mu sie to wystarczająco priorytetowe aby skończyć jak najszybciej walkę i tego dokonać.

[Anakondon]

Wanald już rozpaczliwie próbuje bronić się przed atakami jora. Wyprowadza dwa ataki mieczem.

[Anatoil]

Ciosy Infernusa były zaskakująco słabe, można powiedzieć, że jor prawie nic nie zdziałał, jednak ciagle działająca klątwa dawała się Wanaldowi we znaki. Paladyn z kolei wyprowadził dwa ataki, jeden był nawet blisko uderzenia, oba jednak chybiły.

[Anakondon]

Paladyn znów próbuje trafić jora dwoma atakami.

[Infernus]

- No prosiłem przecież. - orzekł jor zrezygnowanym głosem. Wbrew pozorom mógłby ten człek już paść. Jeśli nie z uwagi na żelazko to chociaż ze względu na tego jora. Mógłby już dać mu spokój i rzucić sie do lawy, albo coś takiego. Oszczędziłoby to wszystkim zbędnej fatygi. A tak trzeba się bić, męczyć, unikać...
Dwa cięcia, gdzie? A czy to ważne? Byle trafiły. Nauczony doświadczeniem jor tym razem bardziej przyłożył się do trafienia. Chciał już to zakończyć... I wyłączyć żelazko.

[Anatoil]

Jora spotkało to czego kompletnie się nie spodziewał, paladyn wyprowadził potężny cios omijający zbroję Infernusa, tak, ze ten ledwo utrzymał się na nogach, wściekły skaven wykonał kontratak szlachtując przeciwnika, zostawiając na jego ciele liczne czerwone pasy, ten jednak ciągle walczył.